گمشده
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در صندوق عقب را در تاریکی شب بالا زده بود و فریاد میزد ارزان و خوب....
دلم لرزید،چقدر ثروت داشتم؟!
کلیه ها بالا و پایین پریدند به آرامی گفتم :نه هنوز نوبت به شما نرسیده!
+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۶/۱۸ساعت 21  توسط رز آبی
|
برچسب: فروشی,
نویسنده: بهنام کمالی
اگر در را باز میگذاشتم همه چیز سرازیر می شد
نا چار سرم را به پنجره چسباندم آنقدر بینی خود را فشار دادم که فکر کردم صورت چماله شده و خیسم از پنجره رد شده و...
میخواستم با آسمان همدردی کنم اما بیشتر از این نمیتوانستم در
میخواستم فریاد بزنم
فریاد بزنم
و ادامه دهم حتی اگر یک حرف حساب هم از آن معلوم نبود.
+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۶/۱۸ساعت 21  توسط رز آبی
|
شبیه کودکان و شاید هم جوانتر.....
سوار بر اسبی بودم که مدام بالا و پایین می رفت و میچرخید
چشمهایش درشت و مشکی بود و رنگ تنش یاسی شاید هم صورتی
شعر میخواند شعر بازی، بازی های کودکانه
و من غرق خنده بودم مثل اینکه اسب از زمین جدا شده بود و به آسمان میرفت، فقط میخندیم فارغ از همه درد و رنجی که بر زمین بود در آسمان به پرواز بودم.
اماهمیشه چیزهای هست که واقعیت را با تمام ابعادش به ن
برچسب: بازی,
نویسنده: بهنام کمالی
هنوز پیدا نشده بودم، نمیدانستم کجا هستم، چه میکنم،
اما با همه ی این سردرگمی باز در راه بودم گمان میکردم دچارتخیلات هستم و آنها که برایم نقل قول میکنند واقعی نیستند
سرم را بالا بردم شاخه ها در نور مهتاب سر در هم فرو داشتند باد پاییزی آرام میوزید و برگها میلرزید ند شبیه من که ترس داشتم دیگر همیشه به همین منوال بمانم و دیگر پیدا نشوم
اما چشمهایم را به ماه سپردم و آرام زمزمه کردم
(گفت
برچسب: گمشده,
نویسنده: بهنام کمالی
کمی همت کن و باز خود را بساز این بار شرحی در بیان است که گفته هایش ترا به ماندگار ی نشاند
کمی همت کن باز از نو آیینه دار تماشا باش آنچه در مسیر آن تلالو ظاهر شود نشانی روشن از آمدن و شدن است.
+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۸/۱۵ساعت 21  توسط رز آبی
|
برچسب:
نویسنده: بهنام کمالی
وقتی دلتنگی به سراغ تو می آید پاییز را بهتر درک میکنی
افتادن برگها
دست در دست باد شدن
و سوز و سرمای سست کننده
و باران و ای کاش باران
وقتی پاییز ی شدی در انتظار بهار ثانیه شمار میشوی و دلتنگی را... شعر میکنی
+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۸/۱۹ساعت 21  توسط رز آبی
|
محله ای خوبی است همه آنقدر خوب ترا میشناسند که تو نیاز نداری حرفی بزنی و یا حرفی بشنوی میتوانی به هیچ دردسر سرت را بر در خانه بگذاری و یکسری گریه کنی و بعد اگر دلت خواست همان جا دراز شوی و بی دردسر بمیری کسی ناراحت نمیشود کسی شلوغ نمیکند یا برای برنامه های تو نقشه نمیکشد تو آسوده ای هم برای مردن و هم برای پس از آن
محله ای که هر وقت بخواهی وارد ش میشوی بدون هیچ انتظاری راهت را میروی دا